Francuski romanopisac, esejist, filmaš i dramatičar, Georges Perec (1936 - 1982) svoje je mjesto u povijesti svjetske književnosti 'zaslužio' izuzetnim jezičnim ekspermentima, od kojih su svakako najslavniji oni iz dva komplementarna romana - La disparition (1969) i Les revenentes (1972). U prvom, Perec niti jednom nije upotrijebio slovo e, dok je u drugom pak to jedini korišteni samoglasnik.
Perec je bio član skupine Oulipo (Ouvroir de littérature potentielle iliti 'radionica potencijalne literature'), neformalne skupine pisaca i matematičara, a koja je korištenjem brojnih ograničenja nastojala proizvesti nova književna djela, ali i metode njihova stvaranja. Skupinu su 1960. okupili Raymond Queneau (Stilske vježbe) i François Le Lionnais, a uz Pereca članovi su joj bili još i Italo Calvino, Oskar Pastior i Jacques Roubaud.
Upravo je osinvaču Oulipoa, Queneau, Perec posvetio svoje najslavnije djelo Život: priručnik za korisnike (La Vie mode d'emploi), no isto je objavljeno tek nakon Queneauve smrti - 1978.
Deset godina ranije, 1968. Perec je napisao roman 'Umjetnost i metodologija traženja povišice' (L'art et la manière d'aborder son chef de service pour lui demander une augmentation), a koji je ponovno objavljen tek 2008. na valu revalorizacije Pereceova opusa.
Kako je razvidno iz naslova, glavni je lik romana (a koji je sam autor dramatizirao, kao i brojna svoja druga djela), djelatnik tvrtke koji iz dana u dan namjerava lupiti šakom o stol i zahtijevati povišicu. Polazi li mu to za rukom, saznajte u predstavi HNK Split koju režira Goran Golovko.
